Bizler, vücudumuzun bir emanet olduğuna inanırız. Bu sebepten yemek içmek, bu emanetin korunmasında mühim bir yer tutar. Beden sağlığı ile ruh sağlığı arasında derin ve doğrudan bir ilişki vardır. Yiyecek ve içeceklerin helal ve temiz (tayyib) olması, Kur’an-ı Kerim’in önde gelen emirlerindendir. Vücut sağlığımıza, dolayısıyla ruh sağlığımıza zarar verecek hiçbir şey yenmez, içilmez, bir besin olarak kullanılamaz. Allah’a ibadet edebilmek, kullukta bulunmak ancak sağlıklı olmakla mümkündür.

İnsanların bile isteye kendilerine zarar verecek maddeleri kullandıkları, aile ve toplum huzurunu bozacak davranışları sergiledikleri kadim zamanlardan beri bilinen bir gerçektir. Anlık hazlar, geçici zevkler için kendisinin ve çevresinin geleceğini karartmak, akıllı insanın yapacağı bir davranış olmasa gerektir. Bazen gafletten bazen ruhi bir sıkıntıdan bazen içinde bulunulan çevreden dolayı insanlar yanlış tercihlerde bulunmakta, zamanla bu tercihler kalıcı davranışlara dönüşmektedir. Daha uzun bir zaman içinde bu davranışlara mahkûm olunmaktadır. Zamanla bunlar, teknik ve bilimsel olarak bağımlılık tanımına dâhil olmaktadırlar.

Kadim zamanlarda toplumlar arasındaki ilişkiler ağır ve yavaş işlediğinden yanlış bir hareket ve davranışın yayılması ve yaygınlaşması da o ölçüde oluyordu. Modern zamanlarda ulaşımın, iletişimin hızlanması, çeşitlenmesi her türlü aracın, ürünün, bilginin yayılması ve yaygınlaşmasını da hızlandırmıştır.