İnsicam
Sayı 61
Kendisine “Kimim ben?” diye soran ve “Hayatını, Türk irfanına adayan, münzevi ve mütecessis bir fikir işçisi.” cevabını veren (Jurnal, 18.6.1974) Cemil Meriç’i, şükranla ve minnetle anıyoruz.
Hayy ve Muhyî olanın adıyla.
Kıymetli okuyucularımız, yeni bir özel sayı ile karşınızdayız.
Sezai Karakoç, Rasim Özdenören, Aliya İzzetbegoviç, Cahit Zarifoğlu özel sayılarımızdan sonra (Aksâ Tufanı münasebetiyle iki kez (Bu arada Ekim 2024, Ekim 2025) çıkardığımız Gazze Özel Sayısını ve Maraş depremi ertesinde çıkardığımız Deprem Özel Sayısı’nı da anmak isteriz.) şimdi de düşünce semamızın yıldızlarından Cemil Meriç’i (12 Aralık 1916- 13 Haziran 1987) özel sayı ile gündeme taşıyoruz.
Meriç, telif ve tercümeleriyle düşünce ve edebiyat tarihimizde özgün bir yere sahiptir. Fransız edebiyatına ve Batı düşüncesine vukufiyeti, batılılaşmaya karşı olan tutumu, dil hassasiyeti onun bariz tutumlarındandır. Ülkemizde Hint edebiyatını gündemine alan ender aydınlardandır. Onun Bu Ülke’si (ilk baskı: 1974), edebiyatımızın ve düşünce dünyamızın müstesna eserlerdendir.
Fikri olarak büyük değişim, dönüşüm ve kırılmalar yaşayan Cemil Meriç, bu ülkenin sızlayan vicdanı, hisseden kalbi, düşünen beyni olmuştur. Görmeyle ilgili yaşadığı sağlık sorunu ve sonrasındaki görme kaybı, onun azmini, gayretini, çalışmasına ket vuramamıştır. Dostları, yakın arkadaşları ve talebeleri, onun bilgiye ve düşünceye olan açlığını gidermede büyük hizmetlerde bulunmuşlardır.
Önünüzdeki bu özel sayıda üstadı çeşitli veçheleriyle ele alan yazılar bulacaksınız. Bunlar onun düşüncesini, edebi eserlerini, hakkında yazılanları merkeze alan yazılardır. Özel sayımızda bazı yazılarda tekrarlarla karşılaşabilirsiniz. Bu, Meriç hakkında yazan arkadaşlarımıza, dostlarımıza ve hocalarımıza geniş bir alanda yazabileceklerini söylemiş olmamızdan dolayıdır. Tekrar, bazen anlamı derinleştirir, güçlendirir ve böylelikle kalıcı hale getirir
Kendisine “Kimim ben?” diye soran ve “Hayatını, Türk irfanına adayan, münzevi ve mütecessis bir fikir işçisi.” cevabını veren (Jurnal, 18.6.1974) Cemil Meriç’i, şükranla ve minnetle anıyoruz.
