Bedir’in Gözlerinin Anlattığıdır

Bedir, insanın yaşarken gözlerini ve kalbini bağışlaması nasıl bir şey söylesene kardeşim Rabbine?

Öznur GÖRÜR KISAR

Bir çift yeşil gözün koskoca dünyaya hiç konuşmadan çok büyük acıları anlattığı bir dünya burası.

 Gazzeli Bedir Dahlan …

 İsrail esareti altında tutulduğu bir ay boyunca genç bir insanın bu kadar kısa sürede hayat ışığının nasıl son bulduğunun kanıtı.

Bedir, senin gözlerin Gazze çocuklarının sesi, Filistin kadınlarının çığlığı, bir babanın şehit evladı ile vedası, vahşi köpeklerin üzerlerine salındığı ninenin korkusu ve çaresizliğidir.

  Bedir, senin gözlerin sessiz kalan dünyaya sessiz bir manifesto ile bakıp haykırmandır.

  Bedir, senin gözlerin katılaşmış kalplere apaçık bir kafa tutuş, bir isyan mermisidir.

  Bedir, senin gözlerin kalbi olana nihai bir imdat çığlığıdır kardeşim.

  Bedir, senin gözlerin sevdiceğinin mektubunda, bir şiirin en güzel dizesinde yer alabilecekken, bu dünyanın görüp görebileceği en onurlu direnişin, aşkın, şanlı destanında var oldu kardeşim.

  Bedir, gözlerin ve yüreğinle dünyadan nasıl güzel bir sürgünle sürüldün kardeşim aşkın ülkesine?

  Bedir, bize öyle baktın ki kardeşim; kaybettiğimiz sınavımız yetmezmiş gibi gözlerin hançerledi dört bir yandan kalbimizi.

 Bedir, bir çift gözle dünyanın en ağır ağıdını yakıyor, en temiz duasını ediyorsun kardeşim.

 Bedir, insanın yaşarken gözlerini ve kalbini bağışlaması nasıl bir şey söylesene kardeşim Rabbine?

 Bedir, kalbimizi ona şeksiz ve şüphesiz yaslayamadığımız için mi kaybettik kardeşim onun muhabbetini sen bilirsin söyle?

 Bedir, kalbinin dayanamadığı yüklere ortak olabilseydik kardeşim, birlikte taşıyabilseydik   ağır gelmezdi belki o zaman insan olmak bu kadar.

 Bedir, sen bilirsin kalbimizde hiç mi ışık, hiç mi ümit yok kardeşim, iflah olmaz mı bu kardeşlerin bir gün?

  Bedir, gözlerine bakabilme cesaretini bulabilir miyiz be kardeşim; olur da bir gün rastlaşırsak bu kahırlı dünyada?

 Bedir, koca bir cihan olarak sessiz ve çıldırtan bir akıl tutulması yaşamamız yaşamaktan sayılır mı kardeşim?

  Bedir, nefes almak yorar mı insanı bu kadar kardeşim?

  Bedir, çocuklar öldürüldü anne kucağında, elinde şekeri, bisküvisi, çikolatası, dudaklarında süt damlası ile. Bu çıldırtan ahval bizi nasıl, nasıl oluyor kendimize getirmiyor da sen bizim suskunluğumuza, dünyanın zalimliğine gözlerini, gönlünü bağışladın kardeşim?

  Bedir, başka nasıl anlatılabilirse öyle anlattın kardeşim, günler, aylar süren kirli zulüm ve soykırıma, dünyanın tüm gözlerinin hakikate kör oluşunu.

  Bedir, insana kendini unutturan dilsiz acılarla kıvranıp, dünyaya bir de böyle haykırmaktı seninkisi, sessiz bir çığlıkla kardeşim.

  Bedir, artık dünya bizim vefasızlığımızı bir de senin gözlerinden okuyacak, ne büyük vebal ne büyük bir günahtır yaşadığımız kardeşim.

 Niyazımızdır: Kardeşlik hukukumuzu ve onurumuzu kurtarabilmeye yetsin dualarımız.

 Duamızdır: Bu direniş hepimizin gözlerine şifa, yüreğimize bir uyanış kondursun.

 Ve zafer gönülden duamızdır; hepimizin katkısıyla gerçekleşsin. Başka türlü bu utancı taşıyamaz omuzlarımız.