Resim: Ayşenur ŞİRİN
Tütüyordu mavi, bir şey akıyordu mavi…
Bir kez selam verdiği kişinin bile hayatına derin bir iz bırakmak gibi bir süper gücü vardı. Kemal Sayar’ın da dediği gibi “Onun dostluk halkasına dâhil olan herkes ‘Onun en iyi dostu benim!’ diyebilirdi ve bunda da haksız olmazdı. Çünkü ‘hazret’ (bu kelimeyi pek severdi) yanında herkesi çok rahat ettirirdi.”
Ayşenur Şirin
2019 / Suluboya
*Bu çizimi 2019 yılında Mevlâna İdris’e hediye etmiştim. O günden beri çalışma masasının tam karşısında durmakta.