Hamîd olan Rabbimizin adıyla.

Kendisine binlerce kez hamd ü sena ederiz, nâmütenâhî nimetlerine karşı şükrümüzü ifadeden aczimizi arz ederiz.

2021 Martında ilk sayımızı çıkardığımızda, uzun bir yola koyulduğumuz inancındaydık. Elinizdeki 2022 Şubat sayımızla bir yılımızı bitirmiş oluyoruz. Bu süreç boyunca madden manen, yazarak çizerek, tebrik ederek tenkit ederek yanımızda olan bütün dostlarımıza cân-ı gönülden teşekkür ederiz. Siz olmasaydınız, bu güne ulaşamazdık. Şimdiye kadar olduğu gibi bundan sonra da her türlü desteğinizi beklediğimizi içtenlikle ifade edelim.

Şubat sayımızda bir insanlık trajedisini ele alalım istedik. İnsanlık tarihi acılarla, sıkıntılarla, savaşlarla, yoksulluklarla dolu. Bunların önemli bir kısmı, insanoğlunun bitmek tükenmek bilmeyen hırsından kaynaklanıyor. Bu hırs, birçok kişiyi yerinden yurdundan, çoluk çocuğundan, malından mülkünden ediyor. İnsanlar doğup büyüdükleri, havasını teneffüs ettikleri, suyunu içtikleri topraklarını terk ediyorlar, daha doğrusu terk etmek zorunda kalıyorlar. Neticede ortaya devasa sosyal, ekonomik, psikolojik sorunlar yumağı çıkıyor.

Mültecilik, sığınmacılık, göç modern zamanların en önemli konu ve kavramlarından. Dünya, mülteciliği esasen İslam âleminin kalbine bir hançer gibi saplanan siyonist devletin Filistin topraklarında kurulmasıyla çok yakından tanıdı. Bu gün Filistin dışında, Filistin içindekinden daha çok Filistinli vardır. Dünyada Filistinliler kadar dağı(tıl)mış bir millet yoktur. Özelde Filistin, genelde iltica mevzu bahis olduğunda akla gelen ilk bir iki kelimeden biri, mülteci kamplarıdır. Mülteci kampı demek perişanlık, çaresizlik, hastalık, açlık, susuzluk demektir. Mültecilik, insanlığın kanayan büyük bir yarasıdır.