Güvenlik ve Merhamet Arasında Sokaktaki Hayvanlar

Bâkî olanın adıyla.

Yeryüzünde meydana gelen kötülüklerin temelinde, insanın insanlığından; yaratılmışlığından, yükümlülüğünden gafil olması yatmaktadır. Bütün fitne fücur, bütün fesat ve bozgunculuk onun sınırlarını aşması, sorumluluklarını terk etmesi sebebiyledir. Hak Teâlâ Hazretlerinin şu sözü her daim, hepimizin gözünün önünde ve gönlünde olmalıdır: “Bizim sizi boş yere yarattığımızı ve sizin bize döndürülmeyeceğinizi mi sandınız?” (Müminûn 115).

İnsan kendisini yaratan Allah’a karşı sorumludur, içinde yaşadığı topluma karşı sorumludur, beraber hayat sürdüğü insanlara karşı sorumludur. Teneffüs ettiği havaya, içtiği suya, etinden sütünden beslendiği, derisinden yararlandığı hayvanlara, varlığını idame ettirdiği tabiata karşı sorumludur. Ona bu sorumluluğu hem din hem ahlak hem de hukuk yüklemektedir. Sorumsuzluk beraberinde anarşiyi, kargaşayı, düzensizliği, başıbozukluğu getirir. Bu da hayatı yaşanmaz kılar. Sorumluluk insanın iç dünyasını huzura kavuşturur, dış dünyasını yaşanır hale getirir. Modern insanın, modern zamanların insanının en temel özelliklerinden biri fıtratı bozmasıdır; bu bozulma insanla sınırlı olmayıp bütün mahlûkatı kapsamaktadır.

Önce bazı hayvanların hayatlarını, hayvanat bahçesi adı altında kısıtlayan ve onları bir teşhir nesnesine dönüştüren batı insanı, sonra güvenlik, beslenme vb. hiçbir gerekçe olmaksızın evlerde hayvan bulundurmayı hayvanseverlik olarak dünyaya kabul ettirdi. Ekonomik olarak durumu biraz iyi olan ülkelerde evlerde hayvan besleme trend oldu, insanlar arasında farklılık ve üstünlük unsuru haline geldi. Tabii bunları söylerken oluşturulan mama ve yem sektörlerini, hayvan bakım ürünlerini aklımızda tutuyoruz.

Hayvanlar, hayatımızın mühim bir parçası. Onlarsız yapamayız. Ama unutmamamız gereken bir şey var: Onları ortamlarından koparmamak. Hayvanlar, Allah’ın yarattığı tabii ortam içerisinde hayatlarını sürdürme imkân ve gücüne sahiptirler. Biz onları rahat bırakırsak, onlar rahat bir şekilde yaşayabilirler.

“Hayvanlar, hayatımızın mühim bir parçası” dedik. Son zamanlarda hayatımızın mühim bir parçası olan bazı hayvanlar, insanların canlarını tehdit ediyor, emniyetlerini zora sokuyor, sağlıkları için tehlike arz ediyor. Bu sebepten dergimiz İnsicam’ın Temmuz sayısının dosya konusunu, sokaklarda başıboş gezen, sahipsiz hayvanlara ayırdık. Yeni olmayan bu sorun, eğer ciddi önlemler alınmazsa yakın gelecekte üstesinden gelinemez bir hal alacaktır.

Bu ay, ülkemizin önünün açılmasına, milletimizin şahsiyetine geri dönmesine, devletin içine bir ur olarak yerleşen unsurların dışarı atılmasına imkân sağlayan 15 Temmuz Darbe Kalkışması’nın 10. yılı. Ülke, millet ve devlet olarak ne büyük bir badireyi atlattığımızı her geçen gün daha iyi anlıyoruz.

Bu sayımızda 18 Nisan 2026 tarihinde bâkî âleme göç eden gönül ve ruh mimarlarımızdan Raşid Hocaefendiyi (Nusret Keskin), kıymetli hattat Mustafa Cemil Efe’nin yazısıyla yâd ediyoruz. Mekânı cennet, makamı âlî olsun!

Siz dergimizi okurken siyonazilerin Gazze’de işledikleri cinayet, yaptıkları soykırım, uyguladıkları vahşet 1000. gününü aşmış olacak. Orada, coğrafyamızın o köşesinde yıllardır devam eden Batı destekli kötülüğün her türü, önce barış planı tiyatrosuyla, şimdi de Amerika kıtasında (ABD, Kanada ve Meksika) devam etmekte olan 2026 FİFA Dünya Kupası organizasyonuyla perdelenmektedir. Filistin’de, Kudüs’te, Batı Şeria’da, Gazze’de bütün dünyanın gözü önünde cereyan edenleri hiçbir şey unutturamaz.

Siz değerli okuyucularımızı Bâkî olana emanet ediyoruz.

Ağustos sayımızda görüşmek niyazıyla.