İyinin, Doğrunun ve Güzelin Egemenliği İçin: EMRİ BİL-MARUF NEHYİ ANİL-MÜNKER

Halîm olanın adıyla.
Sonbahardan kışa doğru adım attığımız günlerdeyiz. “Nasıl da geçti bu kadar zaman!” hayıflanması, insanın zaman zaman dilinden dökülen bir cümledir. Evet, “Nasıl da geçti bu kadar zaman!”. İnsan hayatı bir döngüden ibaret. Günlük döngü var, haftalık olanı var, aylık olanı var, bir de yıllık olanı. Ömürlük yok. Geçirilen bir ömür var, hesabı verilecek olan bir ömür; hatasıyla sevabıyla, cezasıyla mükâfatıyla hesabı verilecek olan bir ömür.

Hesabı kolaylaştıracak davranış ve hareketlerden biri; başta gelenlerden biri iyilikler ve kötülükler karşısında tepkisiz, duyarsız kalmamak. İyiliğe sahip çıkmak, daima yanında olmak, mikro ve makro düzeyde yaygınlaşmasına gayret etmek. Bunu yaparken kötülüğe, kötücülüğe karşı çıkmak; kalben, fikren, ilmen, fennen, zihnen, aklen, bedenen rahatsızlığımızı, huzursuzluğumuzu, tepkimizi usulünce göstermek. Böyle bir anlayışa sahip olmak, böyle davranmak, bunu bir hayat düsturu edinmek kendimiz, ailemiz, ülkemiz, İslam âlemi ve dünya için zorunlu. Bir bütün olarak huzurun, felahın, refahın, sağlığın ve adaletin tesisi için iyiliği kim yaparsa onun yanında durmak, kötülüğü kim yaparsa karşısında durmak, tavır almak insani, vicdani, ahlaki ve dini bir yükümlülük ve sorumluluktur.

İnsicam dergisi olarak toplumsal sorunları önemsiyoruz. İnsanımızın yaşadığı sorunları, karşılaştığı problemleri çözmek için öncelikle konuşmamız, analiz etmemiz gerektiği kanaatindeyiz. Onun için bu sayımızın dosyasına, “İyinin, Doğrunun ve Güzelin Egemenliği İçin: Emri bil-Maruf Nehyi anil-Münker” dedik. Dosyamızın ortaya çıkmasına emek harcayan dostlarımıza teşekkür ediyoruz. İyi ki varlar!

İnsanımızın yetişmesinde, toplumumuzun İslami ölçüler muvacehesinde inşa edilmesinde emeği olan büyüklerimizi anmayı, onları bugünkü ve yarınki nesillere tanıtmayı da oldukça ehemmiyetli buluyoruz. Bu sebepten kasım sayımızı oluşturan yazılar arasında, ağustos ayı sonunda fâni dünyadan ayrılan günümüz edebiyatının kayda değer isimlerinden Ali Haydar Haksal (16 Mayıs 1951-28 Ağustos 2026) ve ekim ayında bâkî âleme yolcu ettiğimiz Cevat Özkaya (1954-16 Ekim 2026) hakkında yazılarımız var. Yâd ettiğimiz bir zat-ı muhterem var bu sayımızda: Mehmed Zahid Kotku Hocaefendi Hazretleri (1897-13 Kasım 1980). Yakın tarihimizin çok partili döneminde, şeyhi Abdülaziz Bekkine Hazretlerinin (1895-2 Kasım 1952) vefatının sonrasında İstanbul’a geldiği 1952 yılından vefatına kadar, yaklaşık otuz yıl milletimizin evlatlarını yetiştirmek, onlara vatan, millet ve İslam sevgisini öğretmek için gecesini gündüzüne katarak durmadan hizmet eden Hocaefendi’yi iki yazıyla anıyoruz. Rabbimiz, üzerimizde emeği olan hocalarımıza, büyüklerimize rahmetiyle muamele buyursun!
*
Gazze.
Filistin, Kudüs ve Gazze.
Zalimler el ele, kafa kafaya vererek bu mübarek topraklarda işledikleri cinayetleri, katliamları, soykırımları dünyaya, insanlığa unutturmak için biteviye çalışıyorlar. Çevirdikleri çeşitli dalaverelerle durmaksızın devam eden insanlık dışı, hukuk dışı, din dışı uygulamalarını, dünya gündeminden düşüremiyorlar. Düşüremeyecekler. Çünkü yaptıkları her şey sahte; sahneledikleri, oyun bile değil. Bu mukaddes topraklar bu zulümleri ilk kez görmedi. Ancak bunun son olmasını niyaz ediyoruz. Rabbimiz kendisine inananları yardımsız bırakmaz. O, bizim yardımcımızdır. O ne güzel yardımcıdır!
2026’nın son sayısında buluşmak üzere, sizi Halîm olana emanet ediyoruz.

Mustafa ÖZEL
Genel Yayın Yönetmeni