İnsan Dediğin Bir Nefes Bin Kafes

Hepimiz içimizde bir benlik kafesi taşıyoruz. Ama küçük ama büyük, bu kafesten azade bir fani yok. Ben de yok diyenlere aldırma, onların kendisi koca bir kafese dönüşmüşler de farkında değiller. Mehmet BULAYIR Uzaktan baktığında herkesi özgür sanırsın. Bir yol tutturmuş yürümektedirler nasılsa, kimi yaya, kimi dört teker üzerinde, kimisi gökyüzünde süzülür kendi özel uçağıyla; en çokta o uçanlara özenirsin, en özgür onlar sanırsın. Sonra döner kafesteki kuşlara bakarsın el kadar kafesin içinde ömür tüketmekteler; sonra bir gün hayvanat bahçelerine düşer yolun, ormanlara sığmayan aslan, beş on metrekareye sığmış, boynunu öne eğmiş, yan gelmiş yatmaktadır. Önce kızarsın sonra acırsın, kederlenirsin, hüzün kaplar kalbini. Aslında seni kedere…

Okumaya devam edin İnsan Dediğin Bir Nefes Bin Kafes

Makamımız Neresi?

İnsan, çokça yanılabilen bir âdemdir. Bazen maruf adına yapılan eylem, insanın imajı için dolgu malzemesine dönüşebiliyor. Her yer kaygan. Her yerde, her şey ile ayartılmak mümkün. Olma’yı bir durak değil de bir çabalama hali olarak gördüğünüzde nispeten rahatlayabiliyorsunuz. Yardım yaparken belki de yardımla beslenebiliyorsunuz. Bazı algı hatalarını kasten düzeltmemeyi tercih ediyorsunuz. Vermenin çok tehlikeli hazzını, verdiğiniz şey ve kişi üzerinden yaşamakta beis görmez oluyorsunuz. Tabloda karanlık öyle çok yer var ki. Ah insan… Ne kadar kırılgan ve aciz… Mustafa ESER Eğitimci “Zihnimiz, acizlerin şikâyetleri sığacak kadar  Kanırtılırken ses etmedik  Öcümüz alınacak korkusuyla irkildik  Kaldıysa bir soru içimizde  O da bir şey:  Nerededir yerle gök arasındaki…

Okumaya devam edin Makamımız Neresi?